Alles loopt anders...

Zoals zo vaak in het leven, lopen de zaken nooit zoals je verwacht. En de ene keer is dat leuk, grappig, aardig onverwacht. De andere keer is het "wat" minder.
De moeder van mijn helft is afgelopen zaterdag met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Ademhalingsproblemen en diverse complicaties...
Dus toen ik vanmorgen een telefoontje kreeg, ben ik als een speer mijn zaken die geen uitstel kunnen lijden af gaan werken. Vervolgens ben ik naar het Westen des lands gereden om de twee jongedames (14,17) op te vangen en in te laden in mijn Jetje. Richting Vlissingen, alwaar Celia senior verblijft. Daar aangekomen en op de intensive care een blik geworpen hebbend, kwam ik meteen tot de conclusie, dat mijn moppie gelijk heeft: dat loopt als een sneltrein af. Voor die lieverd misschien wel het beste, maar voor de omstaanden toch vrij onverwacht.
Dus wanneer jij je afvraagt, waar die joal noe weer uuthank: ik pendel nu tussen Schiedam en Vlissingen en "hoop" vrijdag weer "op hok" in Etten-Leur te zijn. En volgende week mag ik naar alle waarschijnlijkheid de uitvaart leiden. En dat doe ik onder de omstandigheden graag, want als er ééntje positief in het leven stond was Zij het wel. Ondanks keiharde slagen door het Lot heeft ze tot het allerlaatst vrolijk, openhartig en zorgzaam gehandeld. En da's mooi!

Maar ik lees even geen blogjes de komende dagen en probeer toch binnenkort "hier" weer te zijn....

Let's Rock!

letterlijk... het blijft leuk, zo'n mailer van "HoeAllesWerkt" vind ik.

Zoals Sjors Frohlich zei: in deze tijd van strijd tussen Beatrix en Margarita, Jim en Jamai hebben we ankers nodig.
Maar goed, als ankers buiten jezelf blijven, waar maak je ze dan aan vast? Aan een plek waar je GOED houvast denkt te hebben. En of dat nou bij Shaffy (lees>>) is? (Het is 'm van harte gegund overigens)
Het blijft uitkijken en vooral: op jezelf vertrouwen, zonder naast je klimschoenen te klauteren. Want zo'n rots KAN afbreken, doordat JIJ het verschil maakt.

En hoe sterk sta JIJ dan in je schoenen?

...

TEKEN OOK DE PETITIE op zijn verjaardag of daarna
Arjan Erkel, coördinator van Artsen zonder Grenzen in de noordelijke Kaukasus, werd op 12 augustus 2002 ontvoerd in de hoofdstad van de Russische deelrepubliek Dagestan, Machatsjkala.

Ondanks de inspanningen van de Russische en Dagestaanse autoriteiten in de afgelopen 6 maanden, is Arjan nog steeds vermist. Er is geen enkel contact geweest met Arjan en zijn ontvoerders. De vraag of Arjan nog in leven is, blijft onbeantwoord.

Bekende Nederlanders tekenen petitie

In Nederland is de petitie inmiddels al ondertekend door een aantal (oud-)politici, acteurs, musici, schrijvers en radio- en tv presentatoren lees verder »

Wat een winderigheden...

Heel gelukkig ben ik
Dat ik mijn tuin zowat gedaan heb voordat het stormen ging
Dat al "de mijnen" op dit moment een beetje lekker gaan
Dat er nog geen Bosjes-oorlog is begonnen tegen Zeddam

Ik ben gelukkig heel
Zoals ik me nu voel, is als één geheel
Synthese tussen vent en magiër
En venten mag ie er mee
Zegt "men" heel tevre"den"

Ik moet er een grote wind van laten...
Denk ik?
Besta ik "dus" dan?
Dat had je gedacht! Denkelijk...

©eaglejoal2003-2053©

Vandaag gespot:

Theo en Thea zijn weer 's te zien

lees hier verder: http://web.planet.nl/xl/jeugdseries/tachtig.shtml

Big


Een klein varken is een big
Een bigot is een Engelse pleger van overspel
iets dat groot is, heet in het Engels... big
Is een Engels varken dat overspel pleegt nu groot of klein?
Het zal me uiteindelijk allemaal worst zijn
Biggenworst....

Tijgers

Achter in de tuin kom ik ze tegen
Grote, kleine, dikke, dunne
Uitwerpselen van de Enig Nog In Nederland
Overgebleven Wilde Dieren

Zij denken: bak
Ik denk: kawwe kak

En loop tijdens 't schoffelen flink te tieren
Trek vervolgens zeemleren schoenen aan de hand
En veeg de Dunne, Dikke, Kleine, Grote
der Mini-Tijgers bij het overige puin

En denk: luchtdrukgeweer en PAK!
Zij denken: stop Irak!


Trio

Ik Mezelluf en Me-Eige
Is een heilige Drie-Eenheid
Is een besluiteloos Parlement
Is een spelletje rondjes draaien
Is een avond kaartjes graaien
Eige-lijk is Mezelluf KICK

Zo, weer genoeg geopend door dicht...
Morgen de laatste tuintrekkingen
Stuip-In-Zicht...

® eagle joal 2003-2052

Morgen NOG een tuindag! Yes!

De awwe vogel joal had de maandag en de dinsdag ingeruimd om eens heerlijk buiten te spelen. Met vereende krachten (linker- en rechterhand) ontstaan toch mooie dingen. In dit geval heel (lett.) down to earth: gaten in de grond. Om te vullen met enorme (houten) palen. Zodat de chinese rietmatten (van Ike-nee...) opgehangen konden worden teneinde de tachtig meter tuin een beetje redelijk af te schutten.

Vandaag heb ik WEER nieuwe spieren ontdekt; althans het bestaan manifesteert zich zeer nadrukkelijk!

Maar, zoals mijn zoon (17) (ja, die van Trance Energy) (ja, hij was er "illegaal" met de awwe...) snedig wist te melden bij het binnenrollen op zijn vélocipede: "Sooohooooo! Het wordt nog 's écht wah mee diej toin van jou, ouwe..."
Een groter compliment voor de inderdaad bijna waterpas bevestigde materialen kan toch nauwelijks je deel worden?
En dat van de enige ECHTE Brabander in het pand...

Morgen gaan we verder met HetBouwenVanDePoort en wie weet komen we nog toe aan het afvoeren van de in 9 jaar opgebouwde hoop incomplete fietsen. Want zo gaan die dingen: je fiets wordt in elkaar gehengst en je komt ergens een half geval tegen met precies dat éne onderdeeltje dat je nodig hebt. Of een bagagedrager voor zoonlief na een stoere 3-mansbezetting die uitdraait op totale inéénstorting van zijn tweewieler. En voor je het weet, ligt je halve schuur vol met schroot. Waar je trouwens -als je het gaat brengen tenminste- zes hele eurocenten per kilo voor kan vangen. (Hoeveel ton metaalafval heeft U? Ongeveer tien halve fietsen? Daar kunnen we geen vrachtwagen voor laten rijden, zult u begrijpen!)

Maar goed, dat is morgen. Nu eerst een biertje. En zoals BabyGrandpa in het commentaar bij het vorige postje al schreef: Heerlijk even bij elkaar over de (weblog-)vloer rondscharrelen is jil gezellig...
Proost!

Alles spruit!

Voor wat betreft de tuin is dit jaargetijde altijd verrassend. Net als de mensen om mij heen.

De sneeuwklokjes staan al een maand boven de grond te flirten met de voorbijgaande katten (ongeveer 12 nu, iemand interesse in zeik- en schijtmachines die OOK heel goed als buxusverwijderaars kunnen dienen?) de forsytsia staat op springen, zelfs de jasmijn en de kerrieplant doen al moeite. Terwijl de vijver nog stikvol ijs staat van de afgelopen tijd, groeit het gras er al voorzichtig omheen. Grondboren zit er nog niet in vandaag, alles is nog "bevroowzuh."
Dus dat wordt lekker in het zonnetje een beetje klunzen, plannen maken en genieten... heeerlijk! JOAL!

Bijgetankt...

Zaterdag- op zondagnacht was het dus trrrance-energy. Voor herhaling vatbaar, want zoals één der medebezoekenden al zei: trainen kan je hier ook goed...
De hele zondag en maandag duidelijk zwaar spierpijn gehad, wat betekent voor mij, dat ik wat VAKER moet trainen. Hetgeen ik dus ook gedaan heb. Want de enige remedie tegen verzurende spiertjes is: doorbelasten! (in MIJN geval dan, hoe dat bij jou zit? is jouw pakkie an denk ik?!)

Maandagavond naar een "bizznizz-opportunity" gekeken die wat mij betreft vaag was en denkelijk ook zal blijven, want ik heb vooralsnog mijn energie het liefst over voor de mensen die een beroep op mijn helpende handjes/ twee hersencellen doen. Zoals mijn helluft, die in het weekend ook lekker uit haar dak is geweest op HAAR manier (dans-Salon in Vlaardingen) en nodig weer 's door mijn klaviertjes verwend mocht worden. Hetgeen ik graag heb gedaan. Vandaar dat ik nu pas op mijn honk terug ben.

Vanmiddag liep ik de noodzakelijke boodschapjes bij elkaar te sprokkelen bij de plaatselijke grootgrutter-voor-de-kleine-knip (en ook de grote vind ik, want prijs/prestatie is iets dat je altijd in gedachten mag houden bij zulke activiteiten...!) en daar kwam ik Patricia tegen. De moeder van Toon die alweer ruim een jaar is en gelukkig een andere naam kreeg bij zijn geboorte!

Zo "af en toe" droom ik dingen, die "even" later ook uitkomen, al dan niet in versluierde vorm. Eén van die dromen betrof mijn pappie: Toon (Antoon). Al een tijd is de gave vader/vriend aan het kwakkelen met zijn gezondheid en ik had al 's een flits gezien van zijn overgang naar een andere dimensie. Het zal nu zo'n anderhalf jaar geleden zijn, dat ik mijn helluft mee heb genomen naar een z.g. "paranormale avond" om haar kennis te laten maken met soortgenoten van Joal, die ook bezig zijn met "alternatieve" technieken om mensen te helpen met hun emotionele winkeltje. We zitten daar te wachten op een medium, de desbetreffende blijkt "toevallig" ziek te zijn. Eén der organiserende dames loopt recht op mij af (dat heb ik nou ALtijd!) en zegt: "Jij doet ook iets op dit gebied, mag ik je hulp asjeblieft inroepen? Afijn, ik kan moeilijk nee zeggen op zulke vragen en besluit, een aantal mensen een consult te verlenen. Als dat aan de orde komt. En dat kwam het natuurlijk ook!
Daar wil ik in dit bestek nu niet verder op in gaan, wel op "Delphina" die groepsgewijs een aantal mensen "be-orakelde."

Ze werd -terecht- al zenuwachtig toen ik in haar groepje "toevallig" aanschoof. De één na de ander werd "bloot" op tafel gelegd. Zo gaat dat vaak als je goed bent in wat je doet en ECHT mensen wil helpen. En dan zeker als er een "hulpje" zoals ondergetekende bij zit...
Toen kwam Patricia aan de beurt. Voordat Delphina haar ook maar iets kon vragen of zeggen, vloog ik met mijn aandacht naar haar welgevormde, ietwat bollend buikje, nam het woord en vroeg: "Hoe gaat ie heten?" Want ik schrok me aan de ene kant de klere, aan de andere kant dacht ik: "Cool, dat ie bij HAAR verder mag...!"
Ze was stomverbaasd, stotterde iets in de geest van "Toontje, maar hoe weet je dat ik zwanger ben? Dat heb ik vandaag pas gehoord van de dokter en verder heb ik het niemand nog verteld?"
Toen gaf ik in het openbaar (toch wel even een beetje shakend...) aan, dat mijn vader ook (An)Toon heet, het met hem niet zo lekker gaat en dat ik hem in haar buik zag zitten... Waarop de hele tafel, zo'n man of tien, verstomde en mij aan zat te kijken. Waarop ik D. een seintje gaf om maar gewoon verder te gaan. Hetgeen gebeurde, met veel(zeggende) blikken mijn kant uit....

Onder de analyse van haar persoon werd D. steeds naar mij getrokken en na afloop van het groepsgebeuren vroeg ze, waarom ik nog steeds geen praktijk had. Waarop ik -uiteraard- met de wedervraag kwam: "Je bedoelt, waarom je niet wist dat ik veel beter kan wat jij doet?" Het bleef stil en ze keek me alleen maar aan.

Het moge bekend zijn bij intimi, dat ik -tegen vergoeding van mijn tijd- medemensen van dienst ben met het onbegrijpelijke talent dat ik MAG bezitten, maar reclamemaken uit den boze vind... Wie mij weet te vinden, help ik en zo is het goed. Handel staat bij mij nooit voorop, als je mensen kan helpen: is dat fantastisch mooi!

Dat Patricia haar zoon uiteindelijk een Engelse naam heeft gegeven bij de geboorte, was een pak van mijn hart, want ik hou enorm veel van (An)Toon en hoop dat ie 99+ wordt. En als je dit verhaal niet kan volgen? Volgende BLogspot beter dan maar weer!

Trance Energyyyyyyyyyyy dit jaar voor het eerst met Eagle Joal

Zo, de beentjes binnen in de joal-oortjes beginnen weer terug te klappen na zo'n 13 uur relatieve rust. Ik heb nu, om afkick-verschijnselen tegen te gaan DJ-Dana (die er NIET was helaas...) maar even opgezet. Want zoonlief heeft de CD vanTrance Energy 2002 meegenomen naar zijn moedertje (hij woont beurtelings bij pap/ mam voor een weekie)!

Jaja, lezertjes, Opa Joal heeft spierpijn! Alsof ie een hele week dubbele training heeft gedaan. HAD ie dat maar gedaan, dan....
Welnee! 't Is het dik waard! Ik was zeker en vast -zoals gebruikelijk bij dit soort evenementen- één der oudste bezoekers van TRANCE ENERGY 2003; de jongste die ik "gesjekt" heb, was ongeveer 12 of 14 met niks-om-het-lijf (mijn zoon pleurde bijna tegen een betonpijler toen ie het betreffende Breezer-sletje een sleepspoor van onduidelijke sappen zag nalaten in de gang naar de Chill-ruimte) zo te zien, maar mij werd verzekerd dat ze MINSTENS al 16 was. Changing perspectives...
Ik heb nog geprobeerd om mijn helluft te videomailen en uiteindelijk om 15 uur vanmiddag zoiets had ze hem ontvangen (klik).

Cosmic Gate en Johan Gielen sprongen er voor mij letterlijk uit (de laatste twee dj's on main stage) en hebben medeverantwoordelijkheid voor het after-trainingsgevoel, DJ Jean vond ik een beetje lauw, maar die opende ook het geheel.

Afijn, wellicht morgen meer, want ik ga nu mijn onbestorven weduwe, die "anders uit" is geweest, even bellen....